10 Ocak 2014 Cuma

Hayata dair

Göl kıyısında gun batimi izlerken, tas kaydiran çocuklar gordum. Babami geldi hemen aklima. Suda taş kaydirmayi babam ogretti bana. Bisiklete binmeyi de. Burnumun diregi sizladi. Minnet hic ogretilemeyen ama icinde hissedince iste bu olmali dedigin bi his. Benim o an hissettigim buydu. Minnet.. Insan buyudukce daha mi dönüyor çocukluk anilarina ve onlarin bir parcasi olan ailesine ne?

Hiç yorum yok: