15 Aralık 2013 Pazar

Ozlem

Annemin kucagina atlamistim,  kollarimi boynuna sarip hickira hickira ağlamistim "bi daha birakmayin beni.  Bi daha hic bi yere göndermeyin nolur!".  okul gezisi degil cocuk kacirmaydi sanki. Ve iki haftalik kabus bitmis ve fidye ödenmiş ve ben evime donmustum. Bi daha hic bi yere gitmeyecektim söz verdim kendime. Ölene kadar ailemin yaninda emniyette huzurda ve guvende kalacaktim olene kadar baska yatakta uyumayacaktim.
Şimdi 34 yaşımda evden bilmemkacbin kilometre uzakta haritanin öbür kosesinde bir karayip sahildeki otel odamizda uzanirken geldi aklima o halim. Icimdeki çocuk yengec bi an icin yine özledi evini kovugunu ve bildigi guvenli hayati. Hemen defettim aklimdan. Çünkü bi tarafim ( baba tarafim) serseri bi kaşif. Ipsiz koksuz. Ve biliyorum ki gezmek sevişmek ise, o en yuksek doruk noktasindaki hazdir geri dönmek. 

1 yorum:

Unknown dedi ki...

Canım kardeşim, bizde seni cok özledik burda. Bizleri merak etmeyin, genelde Le Sener e balık yemeye gidiyoruz, kalamar bira güzel oluyo. Ya bu arada Be Bop da bonfilelerin sosu bi parça tuzlu geldi, neyse idare ediyoruz işte. Sizlere boool bol kemik ayırdık. Adres verin gondericem. Bu arada Taner için benim Rıza ya verdiğim eski eşyalarımdan bi kısmını geri alıp gondericem. Adres versin, kargoluycam. Merak etmeyin. Canım çok para harcamayın, günlük 2, 3 Tl yi geçerse kötü. Sabah iyi yiyin, öğlen ve akşamı es geçin. Sizleri çook seviyorum. Ha bu arada , Tanerin bana bıraktığı para bitti , soyle biraz gondersin. Hava soğuk, balık fiyatları arttı, o yuzden para bitti.

Oytun