Taganga da casa felipe ye geldik. Hucre evi gibi bi oda gosterdiler, 50 peso istediler. Kitapta yazdigina gore studyo varmis dedik daha ferah mutfakli filan, 6 yatakli genis ferah ve deniz manzarali bi oda gösterdi resepsiondaki kiz. Indirimli hali 100 peso yani 100 tl. Tamam dedik bi gece kiyak yapalim kendimize. Odada tepede bi pervane. Duvarlarda yan konmus tuglalardan surekli hava geliyo bazen de yusufcuk:) balkon kapisini kapayamadik aksam. Muhtemelen bu tesise uyuz olan yan komsu, saat aksam 8 gibi steryo sistemi kapisinin onune cikarip bize dogru döndürdü. Su an saat sabah 10.22. Hala bangir bangir muzik caliyo. Aksam gece ve sabaha karsi susmadi, kimse de susturmadi. Amcayi gordum izbandut gibi, yemiyo pek laf etmek. Ama sabah rüyamda gidip calip kapısını soyledim ben. Herneyse su an odadayiz. Burasi yine de taganga nin en sevdigimiz yeri.
Bu kasaba sökenin deniz kiyisi hali. Ama vasatligina göre oldukça pahali. 10 tl den asagi kahvalti zor. 50 tlden asagi konaklama zor ( insani şartlarda diyelim) . Bazi hostellar tam parti ortami sevenine. Ama ayik geçmez uzun süre. Hostelimiz deniz kıyısından epey uzak. Gecen haftalarda iki üç ayrı grup , 15-16 yasinda cocuklar tarafindan bizim döner bicaklarina benzer bicaklarla soyulmuslar. Gecesi tekin degil. Bu travmayi yasamamak için aksam çıkamadık. En guzeli illa buraya gelinecekse sahile yakin bi hostelda kalmak.
Birazdan buradan ayriliyoruz, milli park civarinda ismini bi türlü soyleyemedigim bi deniz kenari kasabasina gidicez. Palomino sanırım.
Özet: "benim için" taganganin en guzel yeri odamdi.
Taganganin yeni slogani:
Taganga ... göte kaçabilir. .
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder