En son boyle bi yatakhanede 14 sene once kalmıstim evrimle avrupada interrail yaparken. Ne hissettigimle ilgili en ufak bisi hatırlamıyorum. Su an bi ranzanin alt katindayim. Ustumde, uzerime düşmesin diye dua ettigim taner var. Soluma dönemiyorum çünkü diger ranzanin alt katinda yari çıplak bi şekilde bana dogru dönmüş uyuyan bi ingiliz var. Yatağa mihlandim degil sola dönmek nefes bile almamaya çalışıyorum. Bize bu odayi verdiklerinde yaniniza kimse gelmez bu saatten sonra, gelen olursa da baska odaya veririz dediydiler. Bu ingiliz kardes nasil oldu da buraya düştü bilmiyorum. Sabah gidicekti. 9 da uçağı varmis. Saat 7. Kaldirsam mi çocuğu acaba. En iyisi odadan cikmak. Belki benden çekinio kalkamio yataktan. Uyanik mi bilmiyorum ki. Sola bakamiorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder