Kimim ben

Bir garip Orhan Veliyim. Velinin oğlu.. cok severek okudum hatta yuttum tüm şiirlerini ortaokulda. Aklimda bu dizeler dönüp durmakta simdi.

kimim ben? kimdim? Begüm Gençer sayfasi kapandı. Begüm Hemmingway oldum bir anda. İngilizce düşünür buluyorum kendimi bazen. Abim bir süredir Türkiye'de. Ben eşimle bir aylığina gittim, hic donemeyecekmisim sandigim memleketime. Kocaman kocaman sarildim herkese. kavuştuk. aglastik. gulduk. paylaştık. Ne de olsa kalivermistim el ulkede. Evim dedigim hersey, ailem dostlarim kimligim gucum isim asim hersey evine donemeyen Begumu bekliyordu sanki.

sonra bitti bir ay. ve biz geri donduk. bu sefer farkli oldu. bu sefer vedalastim herkesle. Kinalandim. Uğurlandim. Ve ana dilimden dinimden kulturumden olmayan bir yabancinin elini ve yüreğini tutarak geri döndüm bir zaman turist oldugum adaya. 

Simdi hersey daha farkli. simdi ben burada yasiyorum. ben burada yasadikca orada yaşamiyorum. korkuyorum. unutulmaktan. unutmaktan. Kimdim ben? Turist rehberi, şarkici, acentaci, yogi.. sema ve ulkunun kizi, oytunun kizkardesi. kizkardesliklerimin yareni. doktorumun hastasi bakkalimin müşterisi, ilcemin yerlisi, yamaha chappymin sahibi karanin annesi, ananemin torunu, akman sitesi 2.bloktaki Begum. 

Artik degil. Ucunu göremediğim bilemedigim sadece yola cikip attigim adimi deneyimleyebildigim bir yol. dilini ogrenmeye çalıştigim ama dahaa cok yolumun olduğu yabanci bir ulkedeyim. her memleketten insan var, ama hamur farkli. arkadaslarim var tabi, ama dostluk kolay mi? yillar ve deneyimler ve gulmeler ve aglamalar gerek. cok cook emek gerek.

iki senedir calismiyorum. çalışamiyorum. kolay değil is vizesi almak. ne sarkiciyim ne rehberim ne de yogiyim. 

Yer altimdan kaydi. beni ben yapmis olan hic birsey yok yanimda. korkuyorum. ait olamamaktan. bunca senede kurdugum hayatima olur da bir gün donecek olursam o yeri orada bulamamaktan. cok korkuyorum hem de.

ben dostlarim değilsem, annem babam abim isim asim evim değilsem.. Kimim ve neyim ben??