Budha bugun yasasaydi kahrindan ölürdü. Putperestlige karsi cikan, insanlarin esitligine inanan, herhangi birseye tapinmamayi savunan bu insan bugun ne yapardi bunlari görse. . Benim bile içim acıdi. Adim başı tapinak. Iclerinde degerli mücevherlerle süslenmiş, türlü kumaslarla giydirilmis irili ufakli budha heykelleri. Önünde ona sunulan su, tutsu, meyva adaklari. Her heykele gelip titreyen elleriyle dokunan, öpen, secdeye yatip sonra da ayaklarina kutsal su döken insanlar.. Her tapinakta para toplanıyor. Bazi heykeller zumrut, bazilari altin.. tapinmamayi ogreten adam tanri yapilmis.
Neden biz bu dinlerin, felsefelerin bokunu çıkarıyoruz? Insan detaylara girdikce bogulan bir doğal obsesif kompulsif olabilir mi? Bir şeylere tapinma ihtiyaci ölüm sonrasi belirsizliginden mi? Sonsuz yasasaydik da kendi yarattigimiz bu girdabin içinde kaybolur muyduk? Insan neden yalnız ve yalniz kendine inanmaz?
Peki bu dinlerin neden dogdugu topraklara hayirlari olmaz? budizm ve hindistan, islam ve arap yarimadasi, hristiyanlik ve Israil-Filistin.. dogamizda tahrip etmek var. Diger hic bi canlida olmayan. Ve heralde yaşamı eline yüzüne bulaştiran tek türüz.
küçüklüğümden beri hep kendi yerimi açmak istemişimdir. belki bir kafe, bi pansiyon.. değişik insanlar tanımak, farklı hayatları bilmek öğrenmek, paylaşmak ve tüm bu renklerin içinde kendi rengimi bulmak..
30 Aralık 2014 Salı
Tapinaklar
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder