bi baktim 2008in ilk entrysi ölüm. ikincisi de yaşam olsun o zaman. hepsi iç içe değil mi ki zaten.
huzur bulduğum çok şey var, yani hep siyah değil renkler. hatta alabildiğine canlı. her nefes alış veriş bir şans, bir başlangıç ve beraberinde getirdiği umut. mutluluk anlardan ibaret diye düşünüyorum. belki o yüzden şu iş, kariyer, giyim, kuşam, vs vs konularında bi vazgeçmişlik akar üzerimden. annemin de "kızım allasen bi ruj sür" demesi hep bu yüzden:) ama vallahi de ben vazgeçmedim ne hayattan ne renklerden.
ocakta tüten çayı seviyorum mesela. aile yemeklerini seviyorum. ailemi. sevdiğimi seviyorum. sevdiğim ve sevmediğim her şeyi benle paylaşan dostumu seviyorum.. denizi seviyorum, mavinin tüm renklerini. sokak köpeklerinin ıslak burunlarını, ve babamın ellerini, ve abimin sonsuz enerjisini ve annemin varlığını, koruyuculuğunu, onarıcılığını, yapıcılığını...gezmeyi seviyorum, minik dar sokaklardaki balkonu sardunyalı evleri, yine o evlerin içinden sokaklara taşan yemek kokularını. trenlerin serseriliğini, kırların huzurunu seviyorum. çadırı, rakıyı ve şarabı, çadır önü şiş kebabını ve çakıl taşlarını. güneşi, güneşin tepemi yakmasını, omzumun yanmasını seviyorum. paylaşmayı, yaratmayı ve merak etmeyi ve ümid etmeyi seviyorum. hayal kurmayı seviyorum ve özgürlüğü.. şıpıdı terliklerimi, sırt çantamı seviyorum..
umarım 2008 hepimiz için güzellikler getirir.. hepimize sağlık, huzur ve sevgi diliyorum..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder