yengecin kayalari, kaplumbağanın kabugu, annenin rahmi.. benim yeni yuvam.. alışmaya çalışma evrelerimi bitirdiğim, ektiğim sarmaşık gülünün gül verdiği sevgili evim.. seni her gün daha da sindiriyorum icime.
ben surekli uzaklara gitmeyi duslerken, nedense hayat hep bana yeni , yerinden kalkmaz bavullar veriyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder