22 Temmuz 2020 Çarşamba

Yin yang

Dengue fever yani Dang hummasi diye bir meret var bu taraflarda. Yasayanlarin aman corona olayim daha iyi dedigi, sivrisinekten gecen bir virus. Onca spreye onleme ragmen gelip de bizi buldu. Disaridan dinlediklerim neymis ki.. allahtan once ben, sonra abim. Asiri yorgunluk ve usumeyle gelen yuksek ates, kusma, kafani patlatmak istetecek bir bas agrisi, ishal, atesle gelen halisulasyonlar, vucutta dayanilmaz agri ve aci. 2 gecesi hastane olmakla beraber 8 gunum ve gecem yuksek atesle gecti. Bir aksam dayanamayip kendimi öldürmeyi düsündum. Tabi beyin de kalmiyo. Bugun 16. Gunumdeyim. Dengue vucuttan ciksa bile tahribati kaliyor. Abimin 8. Gunu. Atesi indi cok sukur. 
Aylar sonra ucuslar da baslayinca 25 temmuz a biletleme yapmistik. Aileye ve arkadaslara supriz yapmak istedik gelip kapiyi calariz dedik. Malesef doktor su an abimin ucamayacagina karar verdi ve yine biletlerimizi aciga aldik. Bu adanin altindaki kuartz madeni ve enerjisel etkisine gore yorum yaparsak ada henuz bizi birakmiyor 😀 Turk usulu yorumda ise adada bir kutup ayisi olsa gelip bizi bulacak. Ben de cok dusunuyorum herseye ve hicbirseye inancim yuzunden. Neden bunu yasadik, yasiyoruz diyorum. Kendimce soyle bir aciklama buldum. Yin Yang i cok severim ben. Hani yarisi siyah yarisi beyaz daire. Her iki tarafta diger taraftan bir lokma vardir. 6 aydir cok mucizevi cok ayricalikli cok ozel cok yogun deneyimler yasatti bu ada bize. Simdi dogasi geregi kendini dengelemesi lazim. Karanlik da butunun bir parcasi. Onu yasatiyor en dayanabilecegimiz sekli ile. Cok sukur diyorum. Bu karanligin icinde de muthis ogretiler buldum. Hayatimi dengue oncesi ve sonrasi diye ayirabilirim. Hastane yataginda aklima motorun uzerinde gunesli bir gunde saclarimi savurarak gezmek geldi. Ya da bir kafeye oturup kahve yudumlamak. Ya da hic birsey yapmamak ama ozgur ve saglikli olmak. Ozgur ve saglikliyken hic ama hic farkina varmadigimiz birsey. Ne kadar onemliymis. Cok agladim. Hala da hassasim arada cok agliyorum. Ama en cok hastanede ozgurlugu elinden alinan hapis insanlara agladim. Allah, Tanri, yuksek bilinc, evren.  Her ne ise. Hepsinin yardimcisi olsun. Ozgurlugunu ve sagligini kaybettigin an cehennemdesin. Her an, engelsiz nefes alabildigin, yuruyebildigin, agzinin tadi oldugu, gunese cikabildigin her an bir lutuf. Lutfen salak sacma seyleri takmayin kafaniza. Yemegi yerken bogazinizdan acisizca geciyorsa sukredin. Su an kimseye muhtac degilseniz yasamak icin, sukredin. Balkona sokaga cikabiyosaniz sukredin. Gerisi bos. Gerisi hikaye. Hersey ama hersey elimizden alinacak bir gun. Nefesimiz bile. Bunu gorup kavrayip nefes aldiginiz her ana sukredin. 
 

5 yorum:

oguz cakir dedi ki...

Ooo Begüm çok geçmiş olsun Oytun’a da sana da . Sıkıntılar gelir geçer , güçlü kal . Sağlıktan öte köy yok demişler ya , sağlıklıyken insan anlamıyor . Sonra “ gitmesekde görmesekde o köy bizim köyümüz-müş “ oluyor .

banuisbank@gmail.com dedi ki...

💖

Unknown dedi ki...

Begumcumm cok gecmis olsun. Abinde bir an once atlatir insallah

Yolda bulunanlar dedi ki...

Ah yaaa, çok geçmiş olsun, bu ada her açıdan çok öğretici oldu hepimiz için. Umarım Oytun da bir an önce sağlığına kavusur. Guzel Guzel enerjilerimiz sizinle

Yolda bulunanlar dedi ki...

Ah yaaa, çok geçmiş olsun, bu ada her açıdan çok öğretici oldu hepimiz için. Umarım Oytun da bir an önce sağlığına kavusur. Guzel Guzel enerjilerimiz sizinle