24 nisan Tayland

İnsan ikiye bolunebilir mi? 

Bir yandan aile, dost, ev ve kedime hasret, diger yandan hic olmadigim kadar ozgur olmanin verdigi hissi doya doya yasamanin hazzi. Bir yanda muthis bir ozlem diger yanda hayati ve kendimi yeniden kesfetmenin heyecani. 

İlk defa, bir yerlerde hep beni bekledigini hissettigim, hayalini kurdugum paralel evrendeki Begumle tanisiyorum. Yalnizligimla. Bagimsizligimla. Diger yandan gecmisi surekli film bandi gibi izliyor ve gecmisin tozlarini aliyorum. Kahkahalarla. Gozyaslariyla. 

Ne yuklenmisim kendime. Ne kadar cok kere aciyi mutluluga tercih etmisim. Amma dovmusum kendimi. Cok haksizlik etmisim. Sonra tam buna hayiflanacakken, bunlar yuzunden geldigim noktaya bunlari yasamasaydim gelemeyecegimi farkedip sukure geciyorum. 

Cok net goruyorum artik mutluluk bir secimmis. Hayatimin cogunu korkularim yonlendirmis. İcimdeki kucuk cocuk henuz ehliyeti yokken almis eline direksiyonu. Simdi o cocugun elinden tutup onunla beraber yuruyecek ve ona guven ve guc verecek yanimi kesfediyorum. 

Virus bahane. Donmeye hazir degilim henuz. Birsey ogrenmek icin cok pratik yapmak gerekir ya. Mutlulugu secmeyi ogrenmek de pratik gerektiriyormus. Her gun. Tam farkindalikla. Uyumadan. Hep uyanik ve tetikte. Yoksa eski yazilim giriveriyor devreye. Alisana kadar, oturtana kadar birakmak istemiyorum bu calismayi. Okul gibi benim icin. 

Dua ediyorum aileme sevdiklerime birsey olmasin diye. Turkiyede olsaydim onlar icin birsey yapabilir miydim diye dusunuyorum. Sonra ilk defa kendimi herseyden ve herkesten daha cok seviyo gibi oluyorum. İcimdeki ses kuvvetleniyo. Onu dinliyorum bol bol. Kendimi seciyorum. Bu secimin suclulugunu ve hazzini ayni anda yasiyorum. Sucluluk duymaktan yoruldugumu farkedip en yakin suya birakiyorum kendimi. Okyanus anne beni koru kolla iyilestir diyorum. Anne eli gibi oksamasi. Sakinliyorum. Yenileniyorum. Ve tekrar sariliyorum mutluluk egzersizlerime. Her adim her dusunce bir secim. Her secim arkasinda bir secilmeme birakiyor. Arkaya bakma demelerinin sebebini anliyorum. 

Donecegim elbet. bu adadan ayrilacagim bir gun olacak. Arkaya da bakiyo olucam muhtemelen kirmizi bir burunla. Ucaga binip evime inicem. İnicez. Kucuk kiz cocugu ve elini tuttugu buyuk ablasi. Tek dilegim biraktiklarimi saglikla bulmak tekrar.