bunu yazmayi hic istemedigim halde itiraf ediyorum ki nicaragua yi sevmiyorum. sanirim buranin insanlarindan kaynaklaniyor. insanlar belki de kanli bir devrimi henuz 1 kusak once yasadiklarindan, yuzlerinde gulumseme veya en ufak bir sicaklik yok. gerekmedikce konusmuyorlar. lutfen denen por favor u bile kisaltmislar por fa. lutfen, tabi ki, selam, gunaydin vs vs gibi kelimer literaturlerinde yok. tabi bunlar genel izlenimler. koca bir ulkede eminim bir suru farkli insan vardir ama guatemala ve el salvadordan sonra insanin suratina tokat gibi carpiyor malesef bu soguk yuzler.
bunun disinda nicaragua da anlayamadigim diger bi sey de sudur; bir cok istatistige gore burasi orta amerikanin en fakir ulkesi diye gecer. ama yollari kaymak, en kotu evi bile guatemala nin bir cok evinden duzgun. guatemala da hep bitmemis insaatlar halinde gecekondu gorunumlu evler var. insanlar belki de atalari cadirlarda yasadiklarindan dolayi yerlesik hayati yerlesemeden yasiyorlar. ama nicaragua da bu boyle degil. ev, aile sistemi biraz daha bizimkine benziyor. insanlar aksam disari cikmaktan ya da kapi onunde salincakli sandalyeye oturup sokagi izlemekten hoslaniyor. biraz daha yasiyor sanki bizim bildigimiz anlamda.
nicaragua nin havasi cok nemli. cok sicak. klimasiz uyumak zor.
diger bi gozume carpan ozelligi de, pazarlarda kesinlikle pazarlik yapmak yok. zaten suratsiz olan bu insanlar en iyi fiyatin ne diye soruldugunda eline kagidi alip az once soyledigi rakami bi de yazili olarak anlatiyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder