inanın çok deniyorum.. yılmadan usanmadan. ayağa kalk! dik dur. kaallk. savaş! ..ve fakat hep düşüyorum..
yine de yılmadım. hep bişey bekliyorum.. bi kitap, bi film, bi insan.. öyle bişey olsun ki bir anda hayatım değişsin. o aydınlanmayı bekliyorum.. bekliyodum.
öyle bişey yok.. beklemek boş.. gelen yok. kalan sadece ben.. ve ben bekledikçe gelmeyecek..
aslında biliyorum. kendi hayatını çizebilmek demek, biraz bencil olabilmek demek.. ve bencil olmanın birinci yolu da kendini sevmek. kendi hayatını çizmek, birilerini üzmeyi, birilerine ters düşmeyi, belki yalnızlığı getirecek beraberinde. cesur olmak gerekecek. çatışmak gerekecek. birilerinden ya da birşeylerden vazgeçmek gerekecek. bunu göze alabilen için tünelin sonunda bir tatmin var .. ama hangimiz bu derece don kişot?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder