küresel ısınma yalan!

kanıtlarım var ! her 27 haziran hava böyledir. kendimi bildim bileli ( ben ? kendini bilmek? :) doğumgünlerim hep bulutlu ve serindir. yeni doğan bebelerin popolarını serin tutmak, lousa annelerin yataklarında püfür püfür dinlenmelerini sağlamak için böyledir hem. tam 29 senedir bu böyledir.. evet belki ilk 2-3 senesini hatırlamıyorum, ama mikailin 27 haziranda bulutları benim üzerime serpiştirdiğini gözlerimle gördüm yıllarca. küremiz ısınmıyor, hep aynı!

29 yaşımı bana gösterdiği için tanrıya, bana canlarından can verdikleri için anne ve babama teşekkür ederim.. çok huzurluyum bugün. müthiş bir dinginlik içimde. ne kadar şanslı olduğumu söyleyip duruyorum kendime sabahtan beri. bu yaşlarını göremeyen tüm insanlara dualar ettim. umarım bir yerlerde başka bir yaşamdadırlar dedim. bugüne kadar hayatımın bir yerlerinde bana eşlik etmiş olan ve halen eşlik eden tüm insanlara teşekkür ediyorum..

günün anlam ve önemi yazımı burada sonlandırırken, yetmediğim yerde, hayatın anlamı ve insan üzerine dünya üzerinde yazılmış en güzel sözlerin ustası shakespeare'i sokuyorum devreye :

"All the world's a stage,

And all the men and women merely players;

They have their exits and their entrances;

And one man in his time plays many parts,

His acts being seven ages.

At first the infant,

Mewling and puking in the nurse's arms;

And then the whining school-boy, with his satchel

And shining morning face, creeping like snail

Unwillingly to school.

And then the lover, Sighing like furnace,

with a woeful ballad

Made to his mistress' eyebrow.

Then a soldier,

Full of strange oaths, and bearded like the pard,

Jealous in honour, sudden and quick in quarrel,

Seeking the bubble reputation

Even in the cannon's mouth.

And then the justice,

In fair round belly with good capon lin'd,

With eyes severe and beard of formal cut,

Full of wise saws and modern instances;

And so he plays his part.

The sixth age shifts

Into the lean and slipper'd pantaloon,

With spectacles on nose and pouch on side;

His youthful hose, well sav'd, a world too wide

For his shrunk shank; and his big manly voice,

Turning again toward childish treble, pipes

And whistles in his sound.

Last scene of all,

That ends this strange eventful history,

Is second childishness and mere oblivion;

Sans teeth, sans eyes, sans taste, sans everything."