Sevgi

Freud a gore insan 3 temel guduyle dogarmis. Yemek, barinmak ve saldirganlik.
Katılıyorum. Biz sevmeyi sonradan öğreniyoruz. Gorerek. Birbirimize dagitiyoruz. Anneden bebege, bebekten arkadasa, arkadastan sevgiliye. Bazen duvara tosluyoruz. Ama bu denkleme gore duvarin da duvar olarak kalmasinin sebebi icine katilan harç.  Bu yüzden geçmişten hiç bi uzenime öfkem yok. Üzgünüm uzduklerime, inanin onda da benim bizzat bi kötü niyetim yok..(tu)
Leo buscaglica der ki; bizler tek kanatli melekleriz ve anca birbirimize tutunarak uçabiliriz. Birimizin kanadi kirik oldu mu zincirleme bir reaksiyon gibi hepimiz bir ara nasipleniyoruz o sevgisizlikten.
Belki de hayata gelis amacimiz budur. Iyiligi, guzelligi, paylasmayi, sevmeyi, estetigi ogrenmek. Kafamizin içinde koca bir bilgisayar, kullanma klavuzu da yok ustelik.  Belki de amac akli kullanarak kalbi calistirmayi ogrenmek..  Boyle bakinca, cok yolumuz var gibi gorunuyor..

Lima günleri 2

Bir ulkede ne kadar sefalet varsa o kadar zenginlik varmış.  İşte simdiye kadar colombiya, bolivya ve Peruda sahit oldugum tum sefaletin karşıt ucu lima. Bolluk bereket refah .. biz tabi en güzel bölgesindeyiz Miraflores te. Izmir karsiyaka gibi. Her tarafta parklar, süs havuzlari, luks oteller, ne ararsan var olan süpermarketler, sahilde paragliding, surf, bisiklet, kaykay, paten yapanlar, seksi bayan trafik polisleri, turlu türlü restoranlar, jazz clublar, dukkanlar.. bu insanlar hic Pisco ya gitti mi acaba? Ulkesinin her yerini Lima gibi sanan insanlar var mi bu sokaklarda?  Bu kadar uzak uçlar nasıl olur?
Daha önce de, guney amerika yi hic bilmeyen insanlar tarafından yazılmış sanki dedigim rehber kitaplarimizin birinde,  Lima esittir peru diyordu. Evet eger sadece lima ya ucup geri donulurse tabi öyledir.  Ama 2 bucuk ay gezip gördugum ne hayatlarla ne mantaliteyle ne insanlarla alakasi yok buranin.  Parayi verene hizmet eden bir devlet anladigim kadariyla peru. Simdi guluyosunuz ve " sanki bizimki ne" diyorsunuz eminim.. ah bi de burada yokluk ceken %99 u gorseniz, bizim memleketi opup başınıza koyarsanız. 
Bir tarafta korkunç eksiklikler yoksulluklar varken kendi cevresinde hersey toz pembe yasayabilen insanlara inanamiyorum. Insanin içine siner mi?  Sadece oradan geçen olarak benim içime sinmiyor..

Ama hayatin dogasi da boyle diil mi malesef. Bir taraf çöl bir taraf okyanus. Komunizm dogada yok.  Belki medeniyetin ileri seviyelerinde olur. Thomas Moore un utopyasi gibi.
Amma felsefe yaptim. Canim mi sikiliyo ne?

Lima gunleri

Limada 4. Gunumuz.  Miraflores semtinde ucuz konaklama derdine oradan oraya savrulduk 3 gece. Şehrin en guzel yerinde sevimsiz konaklama sartlarinda bir kaç hostel degistirdik.  Dun yine elimizde bavullar sirtimizda cantalar kalabalik sokaklarda yeni hostelimizi ararken kucuk boylu koca memeli suklum sacli benekli taytli bi teyze durdurdu bizi. Oda mi ariyorsunuz, ben oda kiraliyorum dedi. Ayak ustu iki dakka muabbetten sonra, yarim saat sonra bulusmak uzere sozlestik. Aradigimiz hostelimiz da hemen yolun karşısındaymis. Ucuz, yeri guzel kendisi çirkin bi hostel. Teyzeyle buluştuk bir sure sonra.  Hemen caddeden saga döndük kocaman bir apartman sehrin göbeğinde.  Kapida güvenlik. Teyze sürekli biseyler anlatiyor hızına yetismek mumkun degil.  10. Kata ciktik. Heralde bizi kesip organlarimizi satacaklar. Taner "bende böbrek taşı var söylesem mi acaba" diyor.. piril pırıl bir apartmanda guzel bi daireden içeri girdik. 3 ayri oda,  salon ve mutfak var. Teyze mutfaktan açılan bir kapıyı gösterip ben burada yaşiyorum diyor. Biz genis ve banyolu oda icin yogun pazarliklar ardindan kendimizce uygun bir fiyata mart basina kadar kalmak üzere anlaşiyor ve daha önceden ayirttigimiz hostelimiza dönüyoruz geceyi gecirmek icin. Ben hem cok seviniyorum hem icim icimi kemirio. Nedir kimdir bu kadin. Neden yolda ev pazarlar. Kendisi nerde yaşar. Aksam binanin guvenligine kadını soruyorum mal sahibiymis hakkaten. Biraz olsun icim rahatliyor.
Ertesi gun, yani bugun cantalari alip apartmana geldik sabah. Odamiza yerlestik. Sanirim mutfağı ortak kullanicaz. Hala supheci ve temkinli yaklasiyorum ama su ana kadar hersey yolunda gorunuyor.
Sabah ilk is hemen gidip kendimize kahvaltilik tereyag ve reçel aldim:p E alistik 3 ay.. dermişim. Valla gittim ne bulduysam esmer ekmek, beyaz peynir görünümünde bisi, zeytin domates filan yükledim geldim. Bi de uc top sarimsak almışım ki henuz onlarla naapicagim hakkinda en ufak bir fikrim yok. Olsun varliklari yeter.
Gece sakin. Bizim teyzeyle kizi mutfakta meyva salatasi yaptilar. Teyze geldi bana ister misin dedi ellerimden tutup. Bana acio sanırım:) bi sevkat gosterio ama du bakalim.. hangi organlarimin daha saglikli oldugu hakkinda tuyo almaya da calisiyo olabilir.
Evimizde ilk gecemiz. Simdi tumba yatak..

Cusco - Lima ( alacakaranlık kuşağı)

Lima ya 22 saatlik otobus yolculugu yemedigi için 2 subata uygun bir ucus bulup biletlerimizi satın aldik. Cuscoyu çok sevmiştim ben aslinda ama hava her gun biraz daha soguyunca ben de limayi dort gözle bekler oldum. Bir de yuksek irtifada neredeyse bir ayı doldurduktan sonra deniz kokusu ve oksijeni icime cekmek için ayri bir heyecan duyuyordum.
Ucagimiz Star Peru firmasinin 11.05 seferi. Taner gec kaliriz diye endise ettiginden ( cusco da bir gece daha kalasi yok) saat 9 da havaalanindayiz. Star peru deskine gidiyoruz bavullarimiz aliniyor, deskin arkasindan bayan soruyor limadan bir yere uçacak misiniz bugun? , nie sordu ki simdi bunu?  Yok ucmiycaz,  boarding kartlarimizi veriyor. Bi bakiyorum ucaga gidis 11:00 görünüyor. Nasi olur 11.05 te ucak kalkacak diyorum,  artik öyle bişiler diyo ki ben ayri anliyorum taner ayri anliyo. ben anladim 11 de anons edecekler. Taner de anlio ki 11 de havaalani kapanacak?! neyse yapacak bisi yok. Yukari salona cikiyoruz ben bi espresso götüruyorum taner dolaniyo. Saat 10.00 . Ekranda bizim uçak yok.  Beklioruz. Saat 11.00. Hala ekranda bizim ucak yok. Taner gidip birilerine soruyor,  o birileri diyor ki ucak anca limadan kalkiyor, 1 saate burda olur, 12.30 da da burdan kalkar. Off 1.5 saat var daha. Bi kafeye oturup bisiler yiyoruz vakit geçsin.  Sonra ben bi ara ekrana bakmaya gidiyorum amanin o da ne, ucak gelis 12.45, kalkis 13.20 görünüyor.  Off nefret ediyorum beklemekten.  Ama belliydi kadının sorusundan. madem belliydi neden soylemiyosunuz kardeşim.  Neyse saat bi şekilde 13.00 oluyor. Ekranda sonunda star peru gorundu! 13.35 kalkis, kapi 5. Kapi 5 e gidiyorum kapidaki adamin hic biseyden haberi yok bu kapi baska ucak diyor. Havaalani mahser yeri gibi her kapida en az 50-60 kisilik kuyruklar. Kapilari gezerken bi bakiyorum 2. Kapida star peru lima yazıyo.  Hemen o kapiya gidiyoruz kuyruga giriyoruz sıra bizde ucaga giricez sonunda..derken adam siz kenara gecin demez mi. Biz ve bi kac kisi daha. Hayir cekil binicem ben. Sizin ucak bi sonraki diyor. Ya kac tane uçak var ki zaten, star peru, lima, bizim ucak iste. Adam sıradakilerden birinin biletini alip bana gosteriyor. Saat 08.45 ucagi bu. Yuh ama yuh yaa! E bizimki ne zaman? 5 - 10 dakkaya diyor. Haa inandim ben de. O ucak gidiyo ve hakkaten arkasindan baska ucak yanasio. Dolmuş misali.  Yine kuyruga geciyoruz taner soruyo bizim numara kac? 13 f ve 13 e. Ondan iste ne geliyosa basimiza. Gülusuyoruz. Ucaga biniyoruz 10, 11, 12, 14, ....??? 13 yok!! Saka di mi bu? Hostes geliyor sorun ne diye? 13.sira yok nerde diyorum,  yok diyor ugursuz diye. Ama var, yani bize satilmis?!  Siz bi bekleyin diyor. Ben bu ucaktan cikmam gerekiosa kanadina tutunur ucarim diyip bulduum bi koltuga oturuyorum. Gerçi bizde bu sans varken bu ucak limaya gider mi emin degilim. Heralde düşer.  onu bunu bilmem ben inmiyorum. Derken bir şekilde ucak kalkiyor. Hava trafiginden dolayi bir saatlik yolculuk oluyor 2 saat.  Indirin dunyayi inecek vaaaaarrr!!! Pilot feryadimi duyuyor ve sonunda saat 15.30 gibi limaya iniyoruz. 
Hava mis... sehir renkli.. sehir sessiz.. ucsuz bucaksiz pasifik Okyanusu. . Limayi bas şehir ilan ediyorum kalplerde.
Bi hostel a yerlestik. Tam miraflores bölgesinin göbeğinde.  Wc ortak, internet yok, tv yok ama sorun da yok. Bugun güneşli havada 5 km yuruduk. Şimdi hosaf gibi yatıyorum hazımsızlık ve sonrasinda aşırı hazim sebeplerinden dolayı.  Ama dedigim gibi sorun yok. Keyfimiz yerinde. Şükür. .