bazen herşey garip bi şekilde üst üste geliyor. bi insanı düşünüyosun, yokluğunda ne olabileceğini nasıl hissedebileceğini, kendini yokluyosun, sonra o insanın başına bi problem damlıyo. bunu ben mi yaptim şimdi ey çekim yasası? yoksa olacak olan birşeyin önsezisi miydi?
tanrı var mı? bizi korur mu gerçekten? bir insanın kötü düşüncelerini başka insanlarda cezalandırır mı?

bir ayrılık haberidir..

2010 a girerken kendime bir iyilik yaparak, 13 senelik aşkım anafranili bıraktım.. çıplak bir şekilde ormana düşmüş bebek gibi hissetsem de, şimdi artık gözüm gönlüm açık, herşeyi daha iyi hissediyorum. acısıyla tatlısıyla, olması gerektiği gibi..